Zinadan Dolayı Tevbe Etmenin Hükmü

Kuşkusuz zina, büyük günahlardandır. Onda dünyevî ve uhrevî birçok fesad ve bozukluklar vardır. Zina, diğer birçok günahtan daha zararlıdır. Çünkü zinada neslin karışması, Allah’ın yasaklarının hiçe sayılması, kıskançlığın kaybolması, ailenin ve toplumun çöküntüye uğraması, dünya ve ahireti kaybetme vardır. Allah korusun.

İbni Kayyım (rahimehullah) diyor ki: “Zina, günahın birçoğunu bünyesinde barındırır. Dinin zayıflaması, veranın ve mürüvvetin kaybolması, kıskançlığın azalması gibi… Zina eden kimsede Allah korkusu, Allah’tan çekinme, ahde vefa, sözünde doğruluk, dostluğu koruma, ailesini kıskanma gibi erdemler kaybolur ve bunların yerini aldatma, yalan, hıyanet, hayâsızlık, ahlaksızlık, haramdan sakınmama ve kendini kontrol edememe alır.”[1]

Eğer kadın evli ise daha büyük bir haramdır. Çünkü böyle bir cürümde kocanın haklarının çiğnenmesi ve başka birisinin çocuğunu ona isnad etmek vardır. Çünkü çocuk nikâhlı olduğu kocasına nispet edilir.

Tevbe, şartları yerine getirildiği zaman kötülükleri iyiliğe çevirir. Çünkü Allah (Subhanehu ve Tealâ) şöyle buyurmaktadır:

“Kötülükler yaptıktan sonra ardından tevbe edip de iman edenlere gelince, şüphesiz ki o tevbe ve imandan sonra, Rabbin elbette bağışlayan ve esirgeyendir.” (7 Araf/153)

“Gündüzün iki ucunda, gecenin de ilk saatlerinde namaz kıl. Çünkü iyilikler kötülükleri (günahları) giderir. Bu, öğüt almak isteyenlere bir hatırlatmadır.” (11 Hud/114)

“O, kullarının tevbesini kabul eden, kötülükleri bağışlayan ve yaptıklarınızı bilendir.” (42 Şûra/25)

“De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.” (39 Zümer/53)

Sakın ola ki arkadaşın zina ettiğini itiraf etmeyi güzel bir şey görmesin! Hiç şüphesiz tevbe günahları temizler, özellikle de dua ve istiğfar ile birlikte yapılırsa… Zaten onun kefareti, samimi bir tevbeden başkası değildir.

Abdullah b. Ömer (Radıyallahu Anhuma)’dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Eslemî’yi recm ettikten sonra ayağa kalktı ve şöyle buyurdu: “Allah’ın nehyettiği şu pislikten sakının!”[2]

Hâkim, bu hadisin İmam Buhari ve İmam Müslim’in şartlarına göre sahih olduğunu ancak tahric etmediklerini söylemiştir. Zehebi de “Telhis” adlı eserinde hadisin İmam Buhari ve İmam Müslim’in şartlarına göre sahih olduğunu söylemiştir.

İbn-i Abdilber dedi ki: “Hadisten anlaşıldığına göre had cezasını gerektiren büyük günahlardan birini işleyenlerin bu günahlarını gizlemeleri, pişman olup bolca tevbe ve istiğfar etmeleri, o günahı ikrar etmelerinden daha güzeldir. Ebu Bekir Sıddık (Radıyallahu Anh)’ın zina ettiğini itiraf eden kimseye “sus!” diye işaret etmesini, aynı şekilde Ömer b. Hattab (Radıyallahu Anh)’ın da zina eden kimseyi bu yaptığını itiraf etmesinden nehyettiği sabittir. Zina ettiğini itiraf eden bu kimsenin Maiz el-Eslemî olduğunda ilim ehli arasında hiçbir ihtilaf yoktur. Bu olay gerçekten meşhurdur. Bu kişi zina ettiğini itiraf ettiğinde Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) itirafını bırakması ve tevbe etmesi için ondan birkaç defa yüz çevirmiştir.”[3]

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Maiz el-Eslemî’ye “ Ya Hezzal! Eğer bu günahını gizlemiş olsaydın senin için daha hayırlı olurdu” buyurmuştur.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in zina ettiğini itiraf eden kişiye “Günahını gizlemiş olsaydın senin için daha hayırlı olurdu” demesinden anlaşılıyor ki kişinin kendi günahını örtmesi başkalarının günahını örtmesinden daha önceliklidir.

Sonuç olarak günah işleyen kimsenin öncelikle günahını örtmesi, o günahından dolayı pişman olması, sürekli olarak tevbe etmesi ve affedilmek için Allah (Subhanehu ve Tealâ)’ya yalvarması gerekir. Allahu âlem.[4]

[1] Ravdat’ul Muhibbîn.

[2] Hâkim, Müstedrek.

[3] İstizkar.

[4] Cevap Veren: Ebu Muhammed eş-Şami.