Düşmandan Kaçan veya Saklanan Mücahidlerin Başkalarının Bahçelerinden İzinsiz Olarak Bir Şeyler Yemesi

Değerli Kardeşim! Allah sizleri korusun. Eğer düşman İslam topraklarını işgal etmişse gücü yeten herkese gücü nispetinde cihad etmesi farz-ı ayn olur. Eli silah tutan kimselerin bu cihada silah kullanarak katılması gerekir. Mal sahibi ise malıyla cihad etmesi gerekir. Kısacası herkes gücü nispetinde cihada katkıda bulunmalıdır.

Eğer bağ ve bahçeleri mücahidlere fayda verecek ise bağ ve bahçe sahiplerinin onları mücahidlerin hizmetine sunmaları gerekir. Öyle ki bu bir bağış veya sadaka değil, kesinlikle yerine getirmeleri gereken bir vaciptir. Elleri silah tutmuyor ve mücahidlerle birlikte savaşmıyorlarsa en azından bunu yapmaları gerekir.

Siyer kitaplarında Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Uhud Savaşına çıkacağında kestirme bir yoldan gidilmesini emretti. Ensârdan bazı kimseler öne geçtiler ve yürüdüler ordu onları takip etmeye başladı. Derken münafıklardan Murabba b. Kayzi’nin bahçesinin duvarına kadar vardılar. O gözleri görmeyen birisiydi. Duvardan geçen Müslümanların yüzüne toprak serpiyor ve “Duvarımdan girmenizi kabul etmiyorum. Hakkımı helal etmiyorum” diyordu. Ancak Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onu dinlemedi ve yolculuğu aynı istikamette devam ettirdi. Çünkü o an için cihad, farz-ı ayn idi ve o bölgede bulunan herkesin düşmanla olan savaşa katkıda bulunması gerekiyordu. Söz konusu olan, dinin menfaatiydi. Dinin menfaati ise diğer tüm menfaatlerden önce gelir. Bu nedenle Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sahibi izin vermemesine rağmen askerin geçmesi için o bahçeyi kullanmıştır.

Günümüzdeki mücahidler de bazen sahibinden habersiz olarak bağ ve bahçelerde saklanmak zorunda kalırlarsa Allah’ın izni ile bunda bir sakıncanın olmadığını umuyoruz. Ancak bahçelere zarar verici davranışlarda bulunmamaya dikkat etmelidirler. Mücahidlere yakışmayan ve onlara leke sürecek hiçbir şey yapmamaları gerekir. Bu bahçelerden yemek zorunda kalırlarsa yiyecek başka bir şey de bulamazlarsa açlıktan helak olmamak için bunlardan yemelerinde de Allah’ın izni ile bir sakınca yoktur. Ancak yemede zaruret miktarını aşmamalıdırlar. Başka saklanacak yer bulabilirse oradan ayrılmalıdırlar. Eğer imkanı olursa yediklerinin ücretini bahçe sahibine ödemelidirler. Daha sonra oraya geri dönmek mümkün olursa bahçe sahibi ile helalleşmeli veya yediklerinin karşılığını ona ödemelidirler.[1]

[1] Cevap Veren: Ebu Usame eş-Şâmî.